W przededniu corocznego święta teatru, klasa III E, pod kierunkiem polonistki, pani Ewy Trojańczyk, przygotowała inscenizację fragmentu III części „Dziadów” Adama Mickiewicza.
Uczniowie, wcielając się w role bohaterów dramatu romantycznego, z wielką troską o dobór strojów i rekwizytów, ukazali stosunki społeczne w, nieistniejącej wówczas, XIX-wiecznej Polsce. Scena VII, w której przedstawiona została elita (damy, literaci, generałowie, carscy urzędnicy) oraz młodzi patrioci, doskonale ilustruje ówczesny, podzielony naród, przypominający, wedle słów Piotra Wysockiego, lawę.
„Salon warszawski” to niezwykle surowa, krytyczna ocena upadłej moralnie arystokracji, zasiadającej przy stoliku, jej kosmopolitycznych, oportunistycznych postaw i obojętności na cierpienie Polaków w czasie krwawych, rosyjskich prześladowań. Przeciwieństwem dla takiego postępowania była młodzież stojąca przy drzwiach, gotowa walczyć i oddać życie za ojczyznę.
Głośne czytanie tekstu oraz odegranie, kluczowej dla zrozumienia dzieła wieszcza, sceny pomogło uczniom nie tylko lepiej zgłębić i utrwalić treść lektury obowiązkowej, ale także budować więzi koleżeńskie, kształcić wrażliwość estetyczną i dbałość o kulturę słowa.
